opis

schemat elektryczny

diagram programu

pliki do pobrania

Opis zadania:

Opis programu:
Program służy do automatycznego załączania gniazd siłowych oraz załączania oświetlenia w pomieszczeniu ładowania wózków akumulatorowych. Po ręcznym załączeniu wentylatorów, ze
zwłoką czasową 30 sekund, następuje załączenie gniazd siłowych do ładowania akumulatorów. W pomieszczeniu zamontowane są 2 czujniki: czujnik stężenia wodoru oraz czujnik ruchu. Czujnik stężenia wodoru podaje sygnał ciągły na przekaźnik NEED wtedy, gdy stężenie wodoru jest dopuszczalne. W przypadku przekroczenia tego stężenia sygnał zanika i zapala się lampka alarmowa (światło pulsacyjne) oraz wyłączone zostają gniazda siłowe od ładowania akumulatorów. Czujnik ruchu podając sygnał ciągły na przekaźnik NEED uruchamia procedurę
sterowania oświetleniem w pomieszczeniu. Po zaniku sygnału ruchu przewidziano zwłokę czasową równą 5 minut, aby wyeliminować miganie oświetlenia. Przekaźnik rejestruje również
ilość uruchomień alarmu wysokiego stężenia wodoru i w przypadku, kiedy ilość ta przekracza 5 razy na godzinę, uruchamia sie alarm (światło ciągłe). Licznik jest wielkością remanentną, co
powoduje, iż nawet w przypadku zaniku zasilania, wartość wcześniej zliczona jest zapamiętana. Lampkę można wyłączyć przyciskiem bistabilnym, podając sygnał na wejście I6. Bez ręcznego wyłączenia, będzie się świecić przez nie więcej niż godzinę.

Założenia ogólne:
1. Zakładamy, że przełącznik (ręczny) do załączenia wentylatorów jest stabilny.
2. Wentylatory pracują nieprzerwanie.
3. Automatyczne załączanie gniazd siłowych - ładowania wózków akumulatorowych.
4. Sygnalizacja stanu wodoru poprzez podanie sygnału ciągłego z czujnika na przekaźnik i wyprowadzenie sygnału świetlnego pulsacyjnego.
5. Po zaniku zasilania, stany wyjść wracają do stanu z przed zaniku.
6. Sterowanie światłem w pomieszczeniu ładowania wózków poprzez podanie sygnału ciągłego z czujnika ruchu.
7. Sygnalizacja zbyt częstego przekraczania dopuszczalnego poziomu stężenia wodoru.

Opis wejść przekaźnika:
I1 - sygnał ciągły z przełącznika potwierdzający załączenie wentylatorów.
I2 - sygnał ciągły ze stycznika, wskazujący potwierdzenie pracy wentylatorów, co pozwoli - po 30 sekundowym opóźnieniu - na załączenie ładowania akumulatorów.
I3 - sygnał ciągły z czujnika stężenia wodoru - wskazujący stan dopuszczalnego stężenia wodoru. Brak sygnału - stan wysokiego stężenia wodoru.
I4 - sygnał ze stycznika potwierdzający ładowanie akumulatorów.
I5 - sygnał ciągły z czujnika ruchu włączający światło w pomieszczeniu.
I6 - sygnał impulsowy, restartujący sygnał zbyt wielkiej częstotliwości załączania alarmu przekroczonego stanu wodoru.

Opis wyjść przekaźnika:
Q1 - lampka, światło ciągłe - wyjście potwierdzające pracę wentylatorów.
Q2 - załączenie ładowania akumulatorów.
Q3 - lampka, światło ciągłe - wyjście potwierdzające ładowanie akumulatorów.
Q4 - lampka, światło migające = alarm - wyjście pokazujące za wysokie stężenie wodoru. (równoznaczne z odłączeniem gniazd siłowych ładowania akumulatorów).
Q5 - lampka, światło ciągłe = wysokie stężenie H w ciągu godziny pojawiło się 5 lub więcej razy.
Q6 - załączanie światła poprzez czujnik ruchu. Jeśli czujnik w ciągu 5 minut nie wykryje ruchu światło gaśnie.

Uwagi:
1. Sygnał z czujnika wodoru oznacza niskie stężenie wodoru. Brak sygnału - za wysokie.
2. Przejście (podanie sygnału 1 sekundowego sygnału) po wszystkich wyjściach, do których podpięte są lampki kontrolne (czyli Q1, Q3, Q4, Q5, Q7, Q8) po kolei, w celu sprawdzenia
ich poprawnego działania, tudzież działania lampek kontrolnych podpiętych do wyjść.
3. Operator uruchamia wentylatory. Przekaźnik po zbadaniu sygnału stężenia wodoru, z opóźnieniem 30 sekundowym, załącza gniazda siłowe ładowania akumulatorów.
4. Zrobiono też naliczanie ilości przekroczonych stanów stężenia w stosunku do ilości godzin pracy. Stan ten, jeśli częstotliwość podwyższonego stanu wodoru w jednostce czasu jest
zbyt wielka (można ustawić sobie jakąś wartość progową) ujawnia sie lampką (światło ciągłe), na którą podawany jest sygnał z wyjścia Q5.